Proloog

In 2016 hebben we met het gezin een Bouvier geadopteerd. Dit is een grote sterke hond. De meeste leden van het gezin waren niet vertrouwd met een huisdier. Het was dus het begin van een nieuw avontuur.  Het is steeds de bedoeling om een hond voor het leven te houden.  Gemakkelijk is dit niet.  Elke dag opnieuw is het een beetje werken, maar dan met veel plezier.

Als gezin blijven we niet gespaard van een moderne ziekte: allergie.  Honden kunnen een positief effect hebben op een ontregeld immuunsysteem net omdat een hond een bron van bacteriën is.

Een hond van deze omvang adopteren is geen sinecure.  De meeste mensen ontraden dit en veelal met een goede reden.  Finaal is een hond geen mens.  Je weet nooit hoe de hond geconditioneerd is.  Maar ook honden kunnen leren.  Met veel geduld en inspanningen kan je gedrag wijzigen, eenvoudig is het niet.

Maar waarom net een Bouvier ?  Ik ben groot geworden met herders.  Het was bovendien een voorwaarde dat de hond niet veel haren zou verliezen.  Als je dan een doorsnede maakt van al deze voorwaarden, kom je bij de Bouvier uit.

Veel honden in de problemen hebben een voorgeschiedenis. Het zijn geen onbeschreven bladen. Anderzijds is het een uitdaging en zijn er ook een aantal voordelen. De puppy-tijd is doorgaans niet zo eenvoudig. Het is een uiterst belangrijke periode. De hond vergt dan alle aandacht. Bovendien sneuvelt er al eens iet in deze periode.

Hier start dus ons avontuur.  Het verhaal is een wisselspel tussen baas en hond.  Ze komen afwisselend aan bod, elk vanuit zijn eigen perspectief.

lees verder in "Hoe het begon"